Miduaw ako sa tubod nga atong pagatagboan Niadtong sa atong kinabuhi lunhawng katuigan Ay kalaglum sa mga samad ning balatian Gipadulot sa mga hamili natong handuman
Ang imong tunob ginawnaw nako sa dalan-dalan Kay sa katam-is daw milanog sa kabungtoran Ang tingog mong matahum nga ning kinahiladman Gihambin maglilipay sa kasakit sa katuigan
O pinangga ko, nanambo sa kapanganuran Sud-onga king gibiyaan mong gapnud sa kapalaran Hagbay pang migikan ka, apan ang handumanan Buhi kanunay sa tubod nga atong pagatagboan
Author: - Brigido B. Alfar - He is one Cebuano poet whose poems deal with subjects that easily touch the reader's finer emotions like longing for a loved one or appreciation of a priceless gift of nature.
Tonyo: Maayong gabii hatagan, Kalipay kong atong himamat Ning inyong pagpamati daghang salamat; Lakip ang dagki ug kabataan Ang inyo karon gianhi, Ang pag-tambong sa lingaw-lingaw Ang inyong kabuot ug maayong gawi Ma-oy mag-aghat sa pagpaminaw Tapus na ang akong pagtahud Dinhi sa kadaghanan, Mangutana ako kanimo sa tinoud Balibad ba gihapon akong sangkuan?
Pasing - Ayaw lamang Dong paghinanali Nianang imo nga mga pulong; Kay una ako sa tubig mosawom, Tugkaron kong iyang giladmon Kay kaming mga babaye Kon mao nay paninguhaon Una mosugot sa mga lalaki Kinahanglan una paniiron.
Tonyo: Niining paghilak ko sa gugma, Nga kanunay imong mabati; Nagbaho ako sa tanang takna Tungod kanimo akong pinili
Pasing: Ang gugma mo dakung talamayon Kai maanindot ang iyang takuban; Apan diay mao man ang kauban Sa kasakit ug kamatayon Kay human kami limbongi Kamatayon maoy among pangayoon Pasagdan ug dili na lingion Niadtong nagsaad ug kaminyoon
Tonyo: Kamatayon inyong sangpiton Kon kamo pagalimbongan Sa pag-amping kamo pagsapnayon Hangtod sa among kamatayon Ang katam-is sa akong pag-bati Dili mapala bisan kanus-a Kai lamdaman ka ning kinabuhi Mounong ug kanimo moamoma
Pasing: Ako dili gayud motuo Nianang imong mga pulong Kai kamo ra bang mga lalake Kargado sa mga malimbongon
Tonyo: Bisan halayo ikaw kanako Ako lamang ikaw pagalantawon Kanunay kong pagayamyamon Ug ang ako unyang kagul-anan Ako laman ilingaw-lingaw Bisan maguba kining dughan
Pasing: Mao gayud kamong maninguha Inyo intawn kaming pasaligon Hayloon sa mga matam-is nga panumpa Aron lamang kami pildihon Kai mao kanang inyong paagi Aron kami inyong makuha Danihon sa maayong pulong Aron mgadisgrasaya sa panumpa
Aduna akoy mga tigmo apan wala ko kahibalo sa mga tubag sa uba busa gi awhag ko ang makabasa nga mopadala sa tubag ang makatubag sa tanan adunay ganti nga madawat heheheheh
Misulod walay gi agian, Ug migula walay gilutsan
Nahuman na ang atop , bong boong ug sawog apan kahigda gihapon ang haligi
Usa ka pati gibahin sa 60 sa parte, usa ka parte gibahin sa 60 ka potahi
Maoy sinugdanan sa tanang katapusan, naa sa bukog, wala sa tawo apan naa sa kasing-kasing
Butang walay hinungdan giilog-ilogan sa kadaghanan, halus patumbon sa yuta kay dungog ang gipangita
Nanaug sa dakung kawili apan nanumpa nga dili na mobalik
Ang "BALITAO" ang pinka una nga poetic forms nga binisaya. Gitoohan na sa wala pa kuno ang mga Espanyol naabot sa Pilipinas gigamit na ang balitao sa mga isla sa Sugbo.
Ang balitao usa ka "native dance" nga ipasundayag isip kalingawan kung adunay pyista sa baryo. Ang konsepto niini susama sa kanta ni Max Surban nga "Pasayawa ko Day". Ang babaye ug lalaki samtang sila magsayaw, magkanta usab sila inubanan sa tukar sa gitara. Ug sa binalaknon nga mga pulong mopadayag ang lalaki sa iyang gugma sa babaye ang ug babaye mo yam-id (reject) sa iyang gugmang gihalad. Arong pagpamatuod nga gihigugma sa lalaki ang dalaga ug siya seryoso sa iya mga katuyuan mogamit siya ug SIMILE:
" Sama kita sa duruha ka tolo sa tun-og, Nga nahimutang sa usa ka bulak; Usay atong kinabuhi, Usay atong kasingkasing, ug usay pagbati"
We two are like a pair of dew-drops That settle in one flower; You and I have one life, One heart, one feeling.
Kung ang babaye mo sukli sa mga pasi-unang pagdani sa lalaki. Ang lalaki usab lusob nga mopadayon sa iyang mga tuyo inubanan sa hugot nga paglaum nga maangkon ang gugma sa dalaga. Ug mogamit dayon siya ug mga pulong nga HYPERBOLE. Mo deklarar kini nga ang iyang gugma sama ka lapad o daku sa kalibutan. Ug mogamit siya ug mga pulong nga matam-is "METAPHOR" ug iyang tawgon ang dalaga nga salamin sa kaputli ug babaye nga mangiluy-on.
Nahibalo pa lamang ikaw sa paghigugma ko kanimo Daw sama sa kalibutan ang wanang sa akong paghanduraw Kanunay kong pagahilantawan ang imong kaanyag Nga modala sa akong panumduman.
Gantihi intawon ang akong paglaum Salamin sa kaputli, babaye sa kalooy, Ikaw ra gayud ang sumbongan sa akong bakho sa hilom, Kaloy0-i intawn ang akong panghayhay ug pangandoy
If you have but known how much i love you My dreams of you is as wide as the world; I always see your beauty Gladdening my mind
Please reward my hope, Mirror of purity, lady of mercy To you alone I'll confess my silent grieving, Have pity on my sighs and dreams
Ug tungod kai ang balitao ipasungdayag man isip kalingawan sa piyesta adunay gayud kini tinagsip nga pasi-aw sa ngadto ngadto. Ug ang babaye motobag usab sa lalaki pinaagi ug HYPERBOLI nga mga pulong pagtamay sa ulitao.
Bisag maghikog ka sa puno-an sa sibuyas Dili ako kanimo Dong magalalis; Ug ayaw lamang usab kini ikasakit Kay pa-atbangan ko ikaw ug puno-an sa tamatis.
Even if you hang yourself from an onion bulb, This I would not contradict; But never fear and suffer For i shall also do the same from the trunk of a tomato
